سه کلمه تب آلوده تان می سازد. سه کلمه به بستر میخکوبتان می کند و آن (( تغییر دادن زندگی )) است. هدف این است. روشن است و ساده.راهی که به هدف ختم می شود پیدا نیست و سبب بیماری نیز در همین نبودن راه و نامطمئن بودن مسیرهاست. در برابر مسئله نیستیم،درون آنیم.مسئله خود ماییم.آنچه می خواهیم حیاتی تازه است،اما اراده ما که وابسته به حیات پیشین ماست، به کلی ناتوان است. به کودکانی  می مانیم که تیله ای در دست چپ خویش دارند و تنها هنگامی حاضرند آن را رها سازند که اطمینان یابند به ازای آن سکه ای در دست راستشان گذاشته شده است: می خواهیم  به حیات تازه ای بپیوندیم ، اما حیات پیشین را نیز نمی خواهیم از کف بدهیم . نمی خواهیم لحظه گذار و زمانی را که دستمان خالی می شود، حس کنیم ...