این غیر منتظره ای که آرزویش را دارم و تنها چشم به راه اوبم همه جا و همیشه هست ، در لابه لای یک گفتگو ، در شکاف یک کتاب ، در لطافت آسمان . همان اندازه که آرزویش را دارم در کمینش هستم.اما او آن چیزی نیست که انتطار دارم . چیزی که انتطارش را می کشم با انتطارم فرق می کند ...

+کریستیان بوبن



+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم فروردین ۱۳۹۱ساعت   توسط ...::: افشین :::...  |