مي خواستم فرياد بكشم داد بزنم نعره بزنم تا از صداي من قلبم خود را تنها ببيند اگر هم نمي زدم او باز هم تنها بود  ... و اينبار تنهايي را بيشتر از گذشته بدون جسمم و روحم حس كند و اگر توانست خودكشي را تجربه كند ....

تا بداند زندگي ,

                     زنده بودن ,

                                    نفس كشيدن

                                                      و زودتر از زود رفتن ....

.

.

.

 

كسي آن طرف تر مي گويد : سكوت فرياديست بي صدا ....

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم تیر ۱۳۸۷ساعت   توسط ...::: افشین :::...  |