خیالم را دوست دارم ... پر است از آدمهایی که نمی دانند دوستشان دارم پر از لحظه هایی که خواستم تقسیم کنم و نتوانستم ، پر از روزهای تنهایی ، پر از لحظه های بکر احساس ، پر از عکس های نگرفته ، پر از هوس خوردن چای های دونفره ، پر از پیاده روهای بارانی ، پر از قول های یک نفره ، پر از گشتن ردپاهای به جا مانده ، خیالم را به خاطر تو هم دوست دارم ، که هنوز لبریز است ، راستی چه جادویی داشت  این لحظه های با تو بودن که هنوز و هنوز طعم خوب لعنتی اش را حس می کنم در همه جا ، باور میکنی هنوز هم می بینمت ، می بویمت ، با تو راه می روم ، با تو گوش می دهم و با تو روزها و فصل ها را سپری می کنم ...