.

این شعرها که بوی سکوت می دهند

از غیبت لب های توست

کلمات

مثل زنجره های خشکیده ی تابستانی

از معنا خالی شدند

و در انتظار مورچه هایند

توشه بار زمستانی شان را
در حفره ی تاریک خالی کنند-

اندوهی که سرازیر می شود

در سینه ی خاموش من.

 

محمد شمس لنگرودی

+برای آسمانم

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفتم فروردین ۱۳۹۹ساعت   توسط ...::: افشین :::...  |