دیدین این سه نقطه،چه فرقی دارد چند تاکمتر یا بیشتر... 

در بعد کلماتم آنچنان مرا به بازی می گیرند که گویی فقط باید بگویی یا بنویسی و در پس آن حرفی نباشد و تو برای خود باز هم بنویسی و حرف بزنی و گوش دهی با آنکه می شنوند و می خوانند حرف هایت را ...
شاید سه نقطه فرارند ...
شاید انتظارند ...
شاید سکوت ...
شاید هیچ و پوچ ...
شاید وهم آلود ...
شاید هم بی قرار ...

این سه نقطه لعنتی ...