در موهای توپرندهای پنهان استپرندهای که رنگِ آسمان استتو که نیستیروی پایام مینشیند
جوری نگاه میکند که نمیداندجوری نگاه میکنم که نمیدانم
میگذارماش روی تختو از پلّهها پایین میرومکسی در خیابان نیستو درختها سوختهاندکجایی؟
RSS