این شعرها که بوی سکوت می دهند ...

این شعرها که بوی سکوت می دهند

از غیبت لب های توست

کلمات

مثل زنجره های خشکیده ی تابستانی

از معنا خالی شدند

و در انتطار مورچه هایند

توشه بار زمستانی شان را

در حفره تاریک خالی کنند –

اندوهی که سرازیر می شود

در سینه خاموش من .

*شمس لنگرودی

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم تیر ۱۳۸۹ساعت توسط ...::: افشین :::... |